O imionach Archive

Ta cząstkowa niepewność współoznaczenia imion może pozostać bez szkodliwego wpływu, jeśli jej towarzyszą ściśle przedsiębrane środki ostrożności. Głownem źródłem nałogu luźnego myślenia jest przyzwyczajanie do używania współoznaczających wyrazów bez ściśle ustalonego współoznaczenia i bez dokładnego wyobrażenia o jego znaczeniu. W ten sposób i tylko w ten zdobywamy wszyscy pierwszą

Read More...

Dziecko wie, kto są jego bracia i siostry zanim poweźmie dokładne wyobrażenie o naturze faktów, które są zawarte w znaczeniu owych wyrazów. W niektórych razach nie łatwym jest dokładne oznaczenie, ile pewien wyraz współoznacza a ile nie współoznacza, tj. nie wiemy dokładnie jaki stopień rozmaitości w przedmiocie powinien by

Read More...

Nazywam pewnego człowieka imieniem Sofroniskos i nazywam go innym jeszcze imieniem ojciec Sokratesa. Oba te imiona odnoszą się do tej samej jednostki, ale znaczenie ich jest zupełnie różne; różne też są powody nadania tych imion tejże samej jednostce. Pierwsze imię nadaje się, aby jednostkę wyróżnić od innych ludzi, drugie,

Read More...

Otóż i my, nadając imiona osobnicze, robimy coś podobnego do operacji owego rozbójnika. Nadajemy cechy nie samemu przedmiotowi ale, że tak powiem, wyobrażeniu przedmiotu. Wymawiając o jakiejś rzeczy jej imię osobnicze: „to jest Muller lub Meyer, to jest Kolonia”, nie podajemy słuchaczowi żadnej wiadomości o tych przedmiotach, jak tylko

Read More...

Np. „teraźniejszy pierwszy minister Anglii”; tutaj jest imię ogólne, a atrybuty, które ono współoznacza, mogą być posiadane przez nieograniczoną liczbę osób, ale osób idących jedna po drugiej, nie zaś równocześnie. Wyraz teraźniejszy ogranicza użycie tego imienia do takich osobników, które posiadają atrybuty w niepodzielnej chwili czasu, w skutek tego

Read More...

Atoli można przytoczyć istotne przykłady współoznaczających imion osobniczych. Sam wyraz współoznaczający może wyrażać, że jest jedna tylko jednostka, która współoznaczony atrybut posiada; jak np. „jedyny syn Jana Mullera”, „pierwszy cesarz rzymski”. Albo może być współoznaczony atrybut w połączeniu z jakimś zdarzeniem, a to połączenie zaś jest tego rodzaju, że

Read More...

Imiona własne nie są współoznaczające: nazywają one sobą jednostki, nie wykazując bynajmniej, jakich atrybuty w tych jednostkach są zawarte. Imiona własne przywiązane są czysto do rzeczy a nie są zależne od trwania jakiegoś atrybutu rzeczy. Jest atoli inny rodzaj imion, które są wprawdzie osobniczymi, tj. dają się wypowiedzieć o

Read More...

Współoznaczające imiona nazwano także denominatywnymi (mianującej, gdyż przedmiot na który one ukazują otrzymuje imię od atrybutu, który współoznaczają. Śnieg i inne przedmioty otrzymują imię biały, gdyż posiadają atrybut zwany białością. Można przeto powiedzieć, że atrybut lub atrybuty nadają owym przedmiotom swoją nazwę czyli wspólne imię. Widzieliśmy już, że wszystkie

Read More...

Wszystkie zmysłowe imiona ogólne są współoznaczające. Np. wyraz człowiek oznacza Piotra, Marią, Jana i wielką liczbę innych osobników, których – jako klasy – wyraz ten jest imieniem; stosuje się on do nich, ponieważ posiadają pewne atrybuty i stosuje się dlatego, aby te atrybuty wyrazić, atrybuty zaś uważamy tu cielesną

Read More...

Przechodzimy do trzeciej kategorii, która obejmuje imiona współoznaczające i niewspółoznaczające. Imieniem niewspółoznaczającym jest takie, które oznacza wyłącznie sam przedmiot tylko lub sam atrybut; współoznaczające zaś, oznaczając przedmiot, pomieszcza w sobie i atrybut. Przez przedmiot rozumiemy tu wszystko w czym są atrybuty. Londyn, Jan, Anglia są to imiona, oznaczające przedmioty.

Read More...