Imiona współoznaczające cz. 5

By admin

Kwiecień 4, 2017 O imionach No comments

Atoli można przytoczyć istotne przykłady współoznaczających imion osobniczych. Sam wyraz współoznaczający może wyrażać, że jest jedna tylko jednostka, która współoznaczony atrybut posiada; jak np. „jedyny syn Jana Mullera”, „pierwszy cesarz rzymski”. Albo może być współoznaczony atrybut w połączeniu z jakimś zdarzeniem, a to połączenie zaś jest tego rodzaju, że tylko jeden osobnik w nim jest pomyślany, albo też istotnie jedno indywiduum tylko brało w nim udział i to może ujawnić się w formie wyrażenia. Przykładem pierwszego rodzaju jest „ojciec Sokratesa” (nie miał dwóch ojców); jako przykłady drugiego rodzaju przytaczamy: „autor Eneidy“, „zabójca Henryka IV-go“; choć można myśleć, że tu więcej ludzi brało udział, lecz wyrażenie mówi, że to nie miało miejsca. Jeszcze ogólniejsze wyrażenia, jak „wojsko rzymskie” lub „armia chrześcijańska” można w podobny sposób indywidualizować. Imię wielo wyrazu we może być przede wszystkim imieniem ogólnym, które daje się wypowiedzieć o więcej rzeczach niż o jednej, ale jest tak ograniczone przez inne z nim połączone wyrazy, że cale wyrażenie tylko do jednego przedmiotu da się zastosować.