Imiona współoznaczające cz. 4

By admin

Kwiecień 4, 2017 O imionach No comments

Imiona własne nie są współoznaczające: nazywają one sobą jednostki, nie wykazując bynajmniej, jakich atrybuty w tych jednostkach są zawarte. Imiona własne przywiązane są czysto do rzeczy a nie są zależne od trwania jakiegoś atrybutu rzeczy.

Jest atoli inny rodzaj imion, które są wprawdzie osobniczymi, tj. dają się wypowiedzieć o jednym szczególnym przedmiocie, ale mimo to są współoznaczające. Bo chociaż jednemu przedmiotowi możemy nadać imię zupełnie pozbawione znaczenia, imię własne, wyraz służący do okazania, o jakiej rzeczy mówimy, ale nie wyrażający, że o niej coś wypowiadamy, to jednak niekoniecznie będzie to imię do tego jednego przedmiotu należące. Może ono oznaczać atrybut lub też połączenie atrybutów, które będąc posiadanymi przez jeden tylko przedmiot, ograniczają to imię wyłącznie do tego jednego przedmiotu: imieniem tego rodzaju jest słońce a także Bóg w ustach mono teisty. Są to jednak zaledwie przykłady tego co chcemy wyjaśnić, bo ściśle rzeczy biorąc, imiona te są ogólnymi a nie osobniczymi. Jakkolwiek bowiem rzeczywiście wypowiadają się one tylko o jednym przedmiocie, to jednak nie zmusza nas znaczenie tych wyrazów, abyśmy nie mogli mówić, dajmy na to – w poezji, kiedy nie istotnego nie wypowiadamy, o wielu słońcach, a znaczna część rodzaju ludzkiego wierzyła i wierzy jeszcze w wielość bogów.